Evlilik kâbus oldu

12/6/2008 · Kategori: DERTLERİMİZ VE AİLEMİZ

Evlilik kâbus oldu

Çok tanınmış ve çevresi çok geniş birisini tanırım. “Artık doktora ve ilâca para yetiştiremiyorum” demişti. “Çocuğumun kulağı sağır olma tehlikesiyle karşı karşıya. Ama ben sıfırı tükettim. Beklemekten başka bir çözüm gelmiyor aklıma.” Birinden ödünç almasını tavsiye ettim. “Çok aldım. Ama ödemekte zorlandım, geciktirdim. Hatta ödeyemediklerim oldu. Ben vicdan azabı çekerken, bir de sahtekâr olarak algılandım” dedi. Bir de eşi konuyu ortaya atıp sık sık tartışıyormuş. Gereken ilgiyi göstermediğini sanıyormuş. Böylesi problemlerle boğuşanlar çok uzaklarda değil. Çok yakın çevremizde. Dost, akraba, arkadaş. Geçenlerde önceden tanıdığım bir genç telefonla aradı. Eşinin bir rahatsızlığı varmış. Kalp tedkikleri gerekiyormuş. Ayrıca birkaç tane tomografi çektireceklerini söyledi. Birkaç soru sordum. Bir dizi problemden söz etti. Sanıyorum evleneli birkaç yıl oldu. İkisi de üniversite mezunu. Bir dokun bin ah işit. Belki bir saat konuştuk. “Evlilik kâbus oldu” dedi. Oysa ben hayal ülkesinde yaşayan iki mutlu çift olduklarını sanıyordum. Teselli ettim. Bazı çözüm önerilerinde bulundum. Memnun oldu. Derdi bitti mi? Hayır. En azından küçüldü ve çözülebileceğine inandı, umutlandı. Gerçekten doğru söylemiş şair. Dert bir değil elvan elvan. Çevremizde işiyle, eşiyle, kendiyle kavgalı bir sürü insan var. Neredeyse insanlar sayısınca problem bulunuyor.